Herfstgodinnen vragen niets

herfsttijloos

Kijk ze eens staan deze gerimpelde oude vrouwtjes. Ze brengen godinnen voort. Herfstgodinnen. Ze heten ‘Herfsttijlozen’. Ik kreeg ze van een vriend, N. Met poëtische instructie hoe ze te verzorgen:

Continue reading Herfstgodinnen vragen niets

Zo ben ik dichter op het land.

Dichter op het land ben ik terwijl ik wandel tussen wolk en weiland van Schokland. Dit eiland, dat niet meer omvat wordt door water, maar dat weidse vergezichten biedt op groen gras en majestueus drijvende wolken. Hier ben ik dichter op het land waar de hemel de aarde zichtbaar aanraakt.

Continue reading Zo ben ik dichter op het land.

Wat is zinnenprikkelend?

Huidhonger

Ik lijd aan huidhonger en gemis aan huisgeluiden. Mijn huid heeft honger en wil aangeraakat worden.

Zo voelt blauw

Down to earth

Verheugen, zij kan het te goed. Dat in de toekomst iets herinneren. Zij ziet het al helemaal voor zich. Zij leeft die toekomstherinnering al. O zij verheugt zich zo! Met haar hoofd in de wolken.

Continue reading Down to earth

Verheugen maakt verlangen wakker